Relatietherapie // over kunst en schrijven

“Als je kunst maakt, moet je er ook over kunnen schrijven,” werd me verteld bij mijn toelatingsexamen van de kunstacademie. Inwendig knikte ik hard; ik hield van schrijven. Geen probleem voor mij. Het maken-schrijven-duo kwam me volkomen logisch voor. De docent die het zei had gelijk. Mijn hele academietijd concentreerde zich rond deze combinatie, maar niet zoals ik het me had voorgesteld.

tekenenenschrijven

Misschien hield ik toen wel meer van schrijven dan ik nu doe. Ik had er nog geen moeilijkheden in ondervonden. In de loop der jaren werd steeds duidelijker hoe slecht ik met druk omga. Ik ben geen deadlineflirter, ik verleid deadlines als een ware Delila, om vervolgens genadeloos hun hart te breken. De schrijfopdrachten van school waren moeilijk, en mijn scriptie was het allermoeilijkst, terwijl ik die mocht schrijven hoe ik wilde, waarover ik wilde.

Het gebeurt wel eens. Ik schrijf wel eens iets dat op een recensie lijkt. Maar veel vaker zit ik in de bioscoop of bezoek ik een tentoonstelling terwijl de meningen rijkelijk in me omhoog borrelen, die ik vervolgens probeer te onthouden voor het artikel dat ik toch niet ga schrijven.

Waarom is dat? Waarom kan ik niet de dingen combineren waar ik van houd? Het is alsof ik twee vrienden van mij, die me allebei zo lief zijn en die ik zo verschrikkelijk geschikt voor elkaar vind, aan elkaar gekoppeld heb. Ik hoopte dat ze zich samen wel zouden redden, maar dat gebeurde niet. De vage eisen die docenten soms stellen, waardoor je niet weet of je in de goede richting schrijft? Schrijf ik gewoon niet liever verhaaltjes en poëzie dan non-fictie?

De reden kan natuurlijk ook buiten mijzelf liggen. In de richting van ‘kunst is beeldend en taal is talend’, en dat ze op een ander vlak liggen. Ik heb dat echter nooit zo ervaren; de scheidslijn is maar dun. Theater, film en muziek kunnen heel talig zijn, terwijl men iemand kan prijzen omdat hij zo ‘beeldend’ schrijft. Het lijkt me juist dat taal, die je zo veel vrijheid geeft, uitstekend geschikt is om met kunst te verbinden.

Nee, ik leg de verantwoordelijkheid voor het duo kunst en schrijven bij mezelf. Ik wil het namelijk anders, en dus zal ik degene zijn die haar best gaat doen. Ik wil dit verstandshuwelijk leven in blazen. Dus ik stuur ze naar relatietherapie. Ik ga schrijven over kunst. Ik ga meer schrijven, beter schrijven. Ik ga werken voor die hartstochtelijke, vurige relatie. Inclusief liefdesbaby’s.

Advertenties