Exhibititionisch #5

De laatste paar weken heb ik me geïnstalleerd in mijn atelier bij stichting WEP. Ik ben daar erg blij en gelukkig mee. Het is wennen om zo veel ruimte en tijd te hebben om mijn eigen dingen te doen. Ik heb ook nog een aantal ‘collega’s’ daar, tegen wie ik hoi kan zeggen, en die allemaal erg aardig zijn. Het voelt nu echt alsof het begonnen is.

IMG_6454

Zo begon het, na een bezoekje aan de IKEA. Allemaal zooi, en een kast die in elkaar gezet moest worden.

IMG_6455

Dat kon ik best zelf, al moest het volgens het boekje met twee personen. Nu is de kast nog vrij leeg, maar ik ben bang dat daar nog verandering in gaat komen. Ik heb de gewoonte veel te bewaren.

IMG_6456

Deze kapstokhaak hing er al, en ik hang hier elke dag trouw mijn jas op. Ik ben van plan nog meer haken op te hangen, voor mijn schort bijvoorbeeld. En dan allemaal verschillende.

IMAG0552

Ik had het gevoel gelijk heel hard te moeten schilderen, om de ruimte echt tot werkruimte te laten zijn. Ik maakte een paar beginnetjes waar ik waarschijnlijk niets mee ga doen, maar het was wel lekker werken.

IMAG0563

En… en tekenselfie. Die kan natuurlijk alleen maar geposeerd zijn.

IMAG0564

Het is zo leuk allerlei aankoopjes te mogen doen zonder dat je je schuldig hoeft te voelen. Plastic tafelzeil bijvoorbeeld. Rook naar kamperen.

Advertenties

Een atelier

“I secretly call the classroom my studio”

My_perfect_wold___0_by_Rubine - kopie

Die quote is van mij. Mei 2008 was het, ik was zeventien en zat in de vijfde klas. De rest van mijn jaar zat in de rest van Europa, de vierde klas deed een project en de zesde klas deed examen. Ik had het tekenlokaal voor me alleen. Ik had me inmiddels voorgenomen om toelating te gaan doen op een academie, en probeerde zo veel mogelijk werk te maken. De bovenstaande afbeelding is een fragment van een aquarel die ik toen maakte. Het was de fijnste week van mijn hele middelbare school-tijd. Ik schreef er destijds een blogje over op mijn deviantart, in het Engels, niemand weet waarom, want ik was er erg slecht in. Daar komt dat zinnetje uit.

IMG_20140904_152956

Zesenhalf jaar verder is het zover. Mijn droom is werkelijkheid. Sinds gisteren heb ik de sleutel van mijn eigen atelier. Mijn eigen werkruimte, voor niemand anders. Ik kan me erin opsluiten, maar me helemaal afsluiten kan ik niet. Ik zit in een gebouw met andere kunstenaars om me aan te spiegelen en om gezellig mee te zijn. Ik kan mijn papiervoorraad erin kwijt, mijn verf en alle waardeloze dingen waar ik een beginnend kunstwerk in zie. Ik ben er zo gelukkig mee. Ik weet nu nog niet goed hoe het me gaat bevallen, maar van iedere kunstenaar die hetzelfde besluit nam, hoor ik goede dingen. Ik kocht een sleutelhanger om het te vieren.

En dat portretje? Dat was mijn broertje. Hij is een stuk gegroeid sindsdien, maar ik herken hem er nog wel in. Ik ben ook een stuk gegroeid sindsdien. Hoop ik.

Exhibitionistisch 32,33/14

Nog steeds had ik een beetje vakantie, maar die is nu echt voorbij. Ik ben hard aan het zoeken naar een atelier. De afgelopen weken heb ik ervaren hoe prettig het is voldoende werkruimte te hebben, en die heb ik niet op mijn kamer. Verder lijkt het me fijn niet steeds aan te hoeven lopen tegen papier, tekeningen en andere werkgerelateerde dingen, maar dat ik dat gescheiden heb van mijn woon- en slaapplek.

Met de boot weer terug van Terschelling. Ik moest echt iets afmaken, en dat was best gezellig met de voorbijvarende bootjes.

Met de boot weer terug van Terschelling. Ik moest echt iets afmaken, en dat was best gezellig met de voorbijvarende bootjes.

Wat op de boot kan, kan natuurlijk ook in de trein. Gewoon een schetsje dit keer.

Wat op de boot kan, kan natuurlijk ook in de trein. Gewoon een schetsje dit keer.

Weer thuis ging ik bezig met het volgende project: een portretje. Ik probeerde wat uit met wit potlood.

Weer thuis ging ik bezig met het volgende project: een portretje. Ik probeerde wat uit met wit potlood.

Deze foto had ik nodig als hulpje. Ik kijk wel een beetje gek.

Deze foto had ik nodig als hulpje. Ik kijk wel een beetje gek.

Ik bezocht ook het Veenkoloniaal Museum. De wisseltentoonstelling vond ik matig, het 'geschiedkundige' gedeelte vond ik fantastisch.

Ik bezocht ook het Veenkoloniaal Museum. De wisseltentoonstelling vond ik matig, het ‘geschiedkundige’ gedeelte vond ik fantastisch.

Kijk nu wat een schattig bedje!

Kijk nu wat een schattig bedje!

Ik vond dit werk erg mooi, het hangt standaard boven een prachtige trap en is volgens iemand van het museum van Albert Geertjes.

Ik vond dit werk erg mooi, het hangt standaard boven een prachtige trap en is volgens iemand van het museum van Albert Geertjes.

Deze koker is al best oud; ik kreeg 'm ooit mee van de middelbare school om een tekening in te vervoeren. Nu heb ik 'm opnieuw in gebruik genomen.

Deze koker is al best oud; ik kreeg ‘m ooit mee van de middelbare school om een tekening in te vervoeren. Nu heb ik ‘m opnieuw in gebruik genomen.

Sinds ik een tekening met wolken heb gemaakt, ben ik er lichtelijk door geobsedeerd. Ik zie zo veel moois. Dit was ook in de trein.

Sinds ik een tekening met wolken heb gemaakt, ben ik er lichtelijk door geobsedeerd. Ik zie zo veel moois. Dit was ook in de trein.

exhibitionistisch 30,31/14

De afgelopen twee weken ben ik rustig weer aan het werk gegaan. Ik teken, maar ik schrijf ook aan mijn plannen en maak voorbereiding voor mijn bedrijf. Een begroting maken, zelfs met mijn nederige uitgaven is dat spannend. Dit weekend ben ik lekker op Terschelling, maar juist dan ga ik tekenen. Een andere omgeving stimuleert dan echt. Ik heb half vakantie, en ik werk wanneer ik daar zin in heb. Zo zou heel het leven moeten zijn.

Vrijdag

Ik houd zo veel van papier. Dit zag ik in de winkel. Zo mooi, maar ik kocht het niet.

Ik houd zo veel van papier. Dit zag ik in de winkel. Zo mooi, maar ik kocht het niet.

Zo veel soorten!

Zo veel soorten!

Uiteindelijk was dit mijn oogst. Van de onderste mocht ik er twee meenemen, omdat er  één een beetje beschadigd was.

Uiteindelijk was dit mijn oogst. Van de onderste mocht ik er twee meenemen, omdat er één een beetje beschadigd was.

Woensdag

Work in Progress.

Work in Progress.

[b]Vrijdag[/b]

Zo ziet het eruit als ik teken. Ik leef op een unieke melange van koffie, thee en Agatha Christie-luisterboeken.

Zo ziet het eruit als ik teken. Ik leef op een unieke melange van koffie, thee en Agatha Christie-luisterboeken.

Mijn eindexamenwerk

Afgelopen 2 juli slaagde ik voor mijn examen, en van 5 tot 10 juli was mijn werk te zien in het Oude Postkantoor aan de Munnekeholm. Het was fantastisch om te merken hoe geïnteresseerd en meelevend mensen met mij waren. Voor degenen die ook belangstelling hebben, maar mijn werk nog niet hebben kunnen zien, plaats ik hier de foto’s en een omschrijving.

stoel

Ik had beschikking over een eigen kamer, die ik in kon richten zoals ik dat wilde. De bedoeling was dat ik een ruimte maakte met zijn eigen sfeer, opgebouwd door kleur, geur en licht. Mijn inspiratie lag in het fenomeen ‘museumzaal’; een ruimte waarin een bepaalde tijd of cultureel verschijnsel is gedocumenteerd.

Wat er precies in mijn ruimte gedocumenteerd was, is niet goed te omschrijven, en dat wil ik ook niet. Het was als het ware een collage van tekeningen, geur, geluid, kleur en voorwerpen. Het resultaat was een ervaring, een mijmering, die aangevuld wordt door je eigen associaties en herinneringen.

schoen

In mijn ruimte, donkerpaars geschilderd, stonden een stoel, een secretaire en een paar schoenen, verspreid over de ruimte. Op de meubels lagen boeken, en tekeningen door mij gemaakt. Allemaal in dezelfde nostalgische sfeer, met potlood op oud papier. Van boven was er geluid te horen: om de vijf minuten een tekstfragment van ongeveer een minuut. Je kon dus de ruimte in en oud lopen zonder iets gehoord te hebben. De lamellen waren gesloten, maar er ontbraken er twee, waardoor de stoel in het licht gezet wordt.

Het was interessant om te zien hoe verschillend mensen reageerden. Sommigen liepen naar binnen en na twee tellen waar naar buiten, bij anderen werd nieuwsgierigheid gewekt. Mensen kijken met de handen op hun rug, of gaan juist rommelen tussen de spullen. Er waren er die er voor kozen op de stoel te gaan zitten om te lezen, of om even te peinzen.

 tekeningbordje

Exhibitionistisch 28,29/14

Ik besloot twee weken te nemen voor een overzichtje, omdat ik nu vakantie heb. Dat is natuurlijk fijn, maar ik ben niet aan het werk, en dus neem ik weinig relevante foto’s.

Maandag

Vriendin L. kwam langs om de expo te bezoeken. Ze maakte een foto van hoe ik het geluid fiks.

Vriendin L. kwam langs om de expo te bezoeken. Ze maakte een foto van hoe ik het geluid fiks.

Ook ik bekeek de expo, want die had ik nog niet in zijn geheel gezien. Deze vlieg viel me op.

Ook ik bekeek de expo, want die had ik nog niet in zijn geheel gezien. Deze vlieg viel me op.

En ik bezocht weer mijn lievelingswerk; dat van klasgenoot Antoinet Pastoor.

En ik bezocht weer mijn lievelingswerk; dat van klasgenoot Antoinet Pastoor.

Dinsdag

Kunstception! Ik besloot in mijn ruimte te blijven om te tekenen en te lezen.

Kunstception! Ik besloot in mijn ruimte te blijven om te tekenen en te lezen.

Keek ik achterom, dan zag ik dit.

Keek ik achterom, dan zag ik dit.

Woensdag

Het leuke van afstuderen is onder andere dat je bloemen krijgt.

Het leuke van afstuderen is onder andere dat je bloemen krijgt.

Donderdag

En toen moest alles afgebroken worden, en meer nog, gewit. Ik kreeg gelukkig hulp van lieve familie en vrienden.

En toen moest alles afgebroken worden, en meer nog, gewit. Ik kreeg gelukkig hulp van lieve familie en vrienden.

Woensdag

Ik haalde mijn kluisje leeg en dit kwam tevoorschijn. Ik heb letterlijk niets aan de muur hangen thuis, misschien wordt het toch een keer tijd. Ik vind het wel lastig, want ik wil niet iets wat ik zelf gemaakt heb.

Ik haalde mijn kluisje op school leeg en dit kwam tevoorschijn. Ik heb letterlijk niets aan de muur hangen thuis, misschien wordt het toch een keer tijd. Ik vind het wel lastig, want ik wil niet iets wat ik zelf gemaakt heb.

Vrijdag

Ik deed een aankoop voor het bedrijfje dat ik van plan ben te starten: mijn eigen kunstpraktijk. Het is een enorme agenda.

Ik deed een aankoop voor het bedrijfje dat ik van plan ben te starten: mijn eigen kunstpraktijk. Het is een enorme agenda.

 

“En nu?” is wat zo ongeveer iedereen me vraagt. Dat is eenvoudig: kunstenaar zijn. Ik ga gewoon door met dingen maken. Ik ga projecten zoeken, projecten starten, ernst maken met een kvk-nummer en alles wat daarbij hoort. Het liefst wil ik een eigen werkruimte, maar hoe en wat, daar moet ik nog goed over nadenken. Vooraleerst is het vakantie :).