Les: geven

“Kijk,” zeg ik.  “Dit is uit de Babylonische tijd.” Achter mij op het scherm verschijnt een fragment van de Isjtarpoort van Babylon. “Wie van jullie kan zien wat dit is?” “Een leeuw,” wordt geopperd. “Het is een draak,” onthul ik. “Cool hè? De Babylonische tijd,” ga ik verder, “was de tijd van Daniël, die van de leeuwenkuil.” Want ik sta voor een christelijke basisschoolklas.

1024px-Sirrush

“In de Renaissance ging men perspectief gebruiken,” vertel ik. “Zowel lijnperspectief als atmosferisch perspectief.” Ik heb mijn boek van Honour en Fleming, mijn twee trouwe toeverlaten tijdens mijn academietijd, bij me, om voorbeelden te kunnen geven. De ‘klas’ schrijft mee. Dit keer zijn het volwassenen van allerlei leeftijden, die in groepsverband aan hun aquarelvaardigheden werken.

Ik geef geregeld les, en het is fantastisch. Ik heb er lang van gedroomd. Ver voor ik kunstenaar wilde worden, speelde ik schooltje met mijn zusje en bedacht ik uitgebreide lessen. Nu is het geen spelen meer. En het is ook nog eens les in hetgeen waar ik het liefst mee bezig ben: kunst. Nog veel beter dan iemand sommen leren maken.

De eerste lessen die ik gaf waren schilderworkshops. Het begon als iets eenmaligs, maar mijn groep zette een soort mond-tot-mondreclame in gang.  Toen begonnen anderen mij ook te vragen, en zo ging het verder. Eerst wist ik nog niet zo goed hoe ik een lijn moest aanbrengen, maar ik leerde steeds beter wat werkte en wat niet. Ik leerde hoe je volwassenen en kinderen prima naast elkaar kunt laten werken, of bijvoorbeeld wat een prettige verhouding tussen theorie en praktijk is. Dat je met kinderen prima kunstgeschiedenis kan behandelen, als je het maar op de juist manier doet.

Ik vind het fantastisch om met schoonheid en noodzaak bezig te zijn, en dat over te brengen op andere mensen, ze aansteken, ze bewust maken. Mensen helpen beter te worden in wat ze leuk vinden. Kennis delen. Zoetsappige oneliners gebruik ik eigenlijk enkel ironisch, maar voor deze keer sluiten ik af met een die ik van harte meen: lesgeven, dat is geven én ontvangen.

Advertenties

Exhibitionistisch #6

De afgelopen maanden waren wat chaotisch, en ook in mijn fotoverzameling zit geen lijn. Ik deel dus bij dezen gewoon wat werkzaamheden, en wat er op lijkt.

Mijn zusje was mijn model en ging lekker zelf tekenen.

Mijn zusje was mijn model en ging lekker zelf tekenen.

Ik tekende glazen.

Ik tekende glazen.

En walnoten.

En walnoten.

Ik bezocht Museum de Fundatie met een vriendin.

Ik bezocht Museum de Fundatie met een vriendin.

Ik deed een testje met een graduate wash.

Ik deed een testje met een graduate wash.

Dit liet ik zien op de tentoonstelling van Wep.

Dit liet ik zien op de tentoonstelling van Wep.

Hier zie me mijn werk links naast de plattegrond. Ik dacht eerst ook dat het kunst was.

Hier zie me mijn werk links naast de plattegrond. Ik dacht eerst ook dat het kunst was.

En ik bezocht het Groninger Museum. Over de Dresden-tentoonstelling schreef ik een stukje, over die van Maartje en Nacho nog niet.

En ik bezocht het Groninger Museum. Over de Dresden-tentoonstelling schreef ik een stukje, over die van Maartje en Nacho nog niet.

Bezocht: Fashion House, Marga Weimans in het Groninger Museum

IMG_6461

Ik kom er net vandaan: het Groninger Museum. Sinds de laatste keer dat ik er was, is er een hele tijd verstreken, en dat is best jammer, want er is vaak veel te zien dat de moeite waard is. Zo stond er al maanden een overzichtstentoonstelling van Marga Weimans, waarvan ik erg blij ben dat ik ‘m nu bezocht heb.

Verschillende stukken uit de tentoonstelling zijn al eerder te zien geweest in het museum. Het Groninger Museum is een groot fan van Weimans, en draagt dat ook uit. Op elk bordje wordt vermeld wat er precies interessant of uniek is achter een bepaalde collectie. Ik stoor me daar een beetje aan, omdat ik een museumbezoek niet wil ervaren als een les kunstbeschouwing. De bordjes lezen kan ik niet laten, en er staat ook zeker relevante informatie in, maar minder sturend zou fijn zijn.

IMG_6465

Het is mooi om een overzicht te zien, omdat er echt ontwikkeling zit in het werk van Weimans. Ze gaat van een ontwerper van excentrieke kleding naar een sculpturist met kleding als één van haar thema’s. Dat maakt haar werk doordacht. Ik ben er van overtuigd dat de route van ontwerper naar kunstenaar een speciale manier van werken met zich meebrengt. Extra interessant zijn dus de cross-overs.

IMG_6468IMG_6469

Dit is een groot werk, waar je helemaal in kan. Je wordt omhuld door een soort, ja, jurk. Ik heb dus vanmiddag een jurk van Weimans aangehad, en dat vind ik toch een bijzonder gevoel.

De presentatie is erg geslaagd. De wanden, die in het museum altijd de gekste kleuren hebben, passen voor de verandering heel goed bij het werk dat te zien is. Niet alleen de kleuren werken mee, de tentoonstelling wordt ook verrijkt door illustraties en beeldschermen, soms onderdeel van het werk, soms niet.

IMG_6467

Een minder geslaagde toevoeging aan de expositie vond ik de collages. Volgens het infobordje waren ze niet de oorspronkelijke collages die ze gebruikt om werk tot stand te brengen, maar afgeleiden daarvan. Ze zijn dan ook net niks, geen echte schetsen en geen uiteindelijk werk, maar iets daartussenin, zonder functie en daarom totaal niet relevant of ook maar mooi.

Ik kwam trouwens naar aanleiding van de nieuwsgierig makende campagne voor ‘De Koning van Groningen’, die met de neushoorn. Zoals altijd heeft het Groninger Museum een goede keus gemaakt voor het campagnebeeld: het interessantste heb je dan al gezien. Die tentoonstelling zou ik niet aanraden, in tegenstelling tot ‘De Collectie’ op dit moment, die is erg leuk. En Weimans dus.
Marga Weimans. Fashion House, Groninger Museum. Te zien tot 23 november 2014.
http://www.groningermuseum.nl/

Exhibititionisch #5

De laatste paar weken heb ik me geïnstalleerd in mijn atelier bij stichting WEP. Ik ben daar erg blij en gelukkig mee. Het is wennen om zo veel ruimte en tijd te hebben om mijn eigen dingen te doen. Ik heb ook nog een aantal ‘collega’s’ daar, tegen wie ik hoi kan zeggen, en die allemaal erg aardig zijn. Het voelt nu echt alsof het begonnen is.

IMG_6454

Zo begon het, na een bezoekje aan de IKEA. Allemaal zooi, en een kast die in elkaar gezet moest worden.

IMG_6455

Dat kon ik best zelf, al moest het volgens het boekje met twee personen. Nu is de kast nog vrij leeg, maar ik ben bang dat daar nog verandering in gaat komen. Ik heb de gewoonte veel te bewaren.

IMG_6456

Deze kapstokhaak hing er al, en ik hang hier elke dag trouw mijn jas op. Ik ben van plan nog meer haken op te hangen, voor mijn schort bijvoorbeeld. En dan allemaal verschillende.

IMAG0552

Ik had het gevoel gelijk heel hard te moeten schilderen, om de ruimte echt tot werkruimte te laten zijn. Ik maakte een paar beginnetjes waar ik waarschijnlijk niets mee ga doen, maar het was wel lekker werken.

IMAG0563

En… en tekenselfie. Die kan natuurlijk alleen maar geposeerd zijn.

IMAG0564

Het is zo leuk allerlei aankoopjes te mogen doen zonder dat je je schuldig hoeft te voelen. Plastic tafelzeil bijvoorbeeld. Rook naar kamperen.

Een atelier

“I secretly call the classroom my studio”

My_perfect_wold___0_by_Rubine - kopie

Die quote is van mij. Mei 2008 was het, ik was zeventien en zat in de vijfde klas. De rest van mijn jaar zat in de rest van Europa, de vierde klas deed een project en de zesde klas deed examen. Ik had het tekenlokaal voor me alleen. Ik had me inmiddels voorgenomen om toelating te gaan doen op een academie, en probeerde zo veel mogelijk werk te maken. De bovenstaande afbeelding is een fragment van een aquarel die ik toen maakte. Het was de fijnste week van mijn hele middelbare school-tijd. Ik schreef er destijds een blogje over op mijn deviantart, in het Engels, niemand weet waarom, want ik was er erg slecht in. Daar komt dat zinnetje uit.

IMG_20140904_152956

Zesenhalf jaar verder is het zover. Mijn droom is werkelijkheid. Sinds gisteren heb ik de sleutel van mijn eigen atelier. Mijn eigen werkruimte, voor niemand anders. Ik kan me erin opsluiten, maar me helemaal afsluiten kan ik niet. Ik zit in een gebouw met andere kunstenaars om me aan te spiegelen en om gezellig mee te zijn. Ik kan mijn papiervoorraad erin kwijt, mijn verf en alle waardeloze dingen waar ik een beginnend kunstwerk in zie. Ik ben er zo gelukkig mee. Ik weet nu nog niet goed hoe het me gaat bevallen, maar van iedere kunstenaar die hetzelfde besluit nam, hoor ik goede dingen. Ik kocht een sleutelhanger om het te vieren.

En dat portretje? Dat was mijn broertje. Hij is een stuk gegroeid sindsdien, maar ik herken hem er nog wel in. Ik ben ook een stuk gegroeid sindsdien. Hoop ik.

Exhibitionistisch 32,33/14

Nog steeds had ik een beetje vakantie, maar die is nu echt voorbij. Ik ben hard aan het zoeken naar een atelier. De afgelopen weken heb ik ervaren hoe prettig het is voldoende werkruimte te hebben, en die heb ik niet op mijn kamer. Verder lijkt het me fijn niet steeds aan te hoeven lopen tegen papier, tekeningen en andere werkgerelateerde dingen, maar dat ik dat gescheiden heb van mijn woon- en slaapplek.

Met de boot weer terug van Terschelling. Ik moest echt iets afmaken, en dat was best gezellig met de voorbijvarende bootjes.

Met de boot weer terug van Terschelling. Ik moest echt iets afmaken, en dat was best gezellig met de voorbijvarende bootjes.

Wat op de boot kan, kan natuurlijk ook in de trein. Gewoon een schetsje dit keer.

Wat op de boot kan, kan natuurlijk ook in de trein. Gewoon een schetsje dit keer.

Weer thuis ging ik bezig met het volgende project: een portretje. Ik probeerde wat uit met wit potlood.

Weer thuis ging ik bezig met het volgende project: een portretje. Ik probeerde wat uit met wit potlood.

Deze foto had ik nodig als hulpje. Ik kijk wel een beetje gek.

Deze foto had ik nodig als hulpje. Ik kijk wel een beetje gek.

Ik bezocht ook het Veenkoloniaal Museum. De wisseltentoonstelling vond ik matig, het 'geschiedkundige' gedeelte vond ik fantastisch.

Ik bezocht ook het Veenkoloniaal Museum. De wisseltentoonstelling vond ik matig, het ‘geschiedkundige’ gedeelte vond ik fantastisch.

Kijk nu wat een schattig bedje!

Kijk nu wat een schattig bedje!

Ik vond dit werk erg mooi, het hangt standaard boven een prachtige trap en is volgens iemand van het museum van Albert Geertjes.

Ik vond dit werk erg mooi, het hangt standaard boven een prachtige trap en is volgens iemand van het museum van Albert Geertjes.

Deze koker is al best oud; ik kreeg 'm ooit mee van de middelbare school om een tekening in te vervoeren. Nu heb ik 'm opnieuw in gebruik genomen.

Deze koker is al best oud; ik kreeg ‘m ooit mee van de middelbare school om een tekening in te vervoeren. Nu heb ik ‘m opnieuw in gebruik genomen.

Sinds ik een tekening met wolken heb gemaakt, ben ik er lichtelijk door geobsedeerd. Ik zie zo veel moois. Dit was ook in de trein.

Sinds ik een tekening met wolken heb gemaakt, ben ik er lichtelijk door geobsedeerd. Ik zie zo veel moois. Dit was ook in de trein.